Hier kom je dus iets meer te weten over mij.

Ik ben dus Jonas De Vylder, geboren te Wetteren op 16 April 1991. Zoals zovelen ben ik m'n sportieve bezigheden begonnen als voetballertje bij de duiveltjes in Lochristi. Al gauw bleek dat dit toch niet echt mijn ding was, en ik hield dit vlug voor bekeken. Eigenlijk was ik misschien wel voorbestemd om wielrenner te worden aangezien ik er eigenlijk al van jongsaf aan tussen zat (zie Rudy Retro). Ik was 8 jaar toen ik m'n eerste stappen zette in de wielersport. Ik nam toen deel aan enkele mtb-wedstrijdjes die werden ingericht door de wielerbond. Dit was trouwens niet zonder succes, maar ik werd afgeremd door mijn ouders toen de wielerbond een verplichte wekelijkse opleiding oplegde vooraleer men kon deelnemen aan de wedstrijdjes. Vooral vonden zij het veel te vroeg, om zo al intensief bezig te zijn met competitiesfeer. Ik verlegde toen mijn aandacht een beetje naar het vissen, en het wielrennen leek een beetje vergeten. In 2005 echter kocht m'n vader een nieuwe mtb en kreeg ik z'n oude. Eén van mijn eerste ritjes daarmee als 14 jarige knaap, was een rit naar de zee op mijn ééntje. Ik had meteen zo'n goeie 100 km, maar ook de smaak voor de fiets was teruggekeerd. Diezelfde zomer deed ik van zodra ik kon, de wielerstage in de Ceder mee die nodig was om aan een vergunning te raken. Een week later volgde mijn eerste wedstrijdje bij de aspiranten. Het vlotte redelijk, en van de 12 wedstrijden die ik in 2005 nog reed, kon ik er toch éne winnen. Zo was de toon gezet, en 2006 vatte ik aan als individueel gesponserde renner bij de nieuwelingen. Mijn eerste jaar kende ik wel nogal brute tegenslag toen ik in de mooiste wedstrijdmaanden werd geveld door klierkoorts. Daardoor moest ik het seizoen vroegtijdig afbreken. In m'n tweede jaar kwam ik pas op volle kracht vanaf de vakantie, en kon alzo toch nog 4 wedstrijden winnen. Ik voelde echter een grote progressie. Het jaar daarop volgde de overstap naar het cyclingteam Menen, omdat ik als individueel gesponserde renner anders niet kon deelnemen aan interclubwedstrijden. Die overgang viel heel goed mee, en ik trok vlot mijn streng. In de interclubwedstrijden kon ik veelal mijn steentje bijdragen en ook goede uitslagen rijden. Ook in de andere koersen liet ik mij niet onbetuigd. Er kwam een serieuze tegenslag bij kijken eind Juli, toen ik tijdens een vakantiejob het gewricht en de pees doorzaagde van mijn pink. Daarmee kwam in de mooiste koersmaanden niet veel meer in huis van wedstrijden rijden. Ik haalde na herstel ook niet het gewenste niveau meer om een wedstrijd te kunnen winnen bij de junioren als 1e jaars.
Voor het jaar 2009 kwam ik terecht bij de ploeg Thompson van Wim De Wolf. In deze ploeg was alles tot in de puntjes geregeld. Manusjes van alles Liesbeth en Wim zijn een gouden koppel voor de wielersport en daarbuiten. Bijgestaan door een gemotiveerd team stuwden zij de ploeg voor het zoveelste opeenvolgende jaar naar grootse prestaties. Vooral Joeri Stallaert zwaaide er de plak zowel wat kwaliteit als kwantiteit betrof. Ik kwam in deze ploeg ook heel goed uit de verf, en reed een heel regelmatig seizoen, zeker vanaf de maand mei, waarna ik bijna niet meer uit de dichtste ereplaatsen van de wedstrijd kwam. Het seizoen werd afgesloten met zes overwinningen en een pak ereplaatsen. Kwam nu de overstap naar de beloften dichter, waarbij ik een keuze moest maken voor een ander team omdat Thompson geen beloften onder de rangen heeft. Ik kreeg het het vertrouwen aangeboden van enkele ploegen, waarbij ik de keuze maakte voor de ploeg Artevelde uit het nabijgelegen Laarne. Zoals vorig jaar wordt het dus terug aanpassen aan een nieuwe ploeg, wat waarschijnlijk weinig problemen zal opleveren. De resultaten moeten terug uit eigen kunnen voortkomen, maar ik kijk vol verwachting naar het volgende wielerseizoen in het jaar 2010.
De rest van het verhaal vindt je hier op de site die terug heel nauwkeurig zal worden bijgehouden. Veel leesplezier hierbij...........

Jonas

NOG ENKELE WEETJES